Mia vizio
Mi intensas vin partopreni al mia vizio pri 3-obla-Vo.
La unuaj tri jaroj
2007
kaj tiam?
La unuaj tri jaroj
La unuaj tri jaroj de nova entrepreno estas rigardataj kiel la plej malfacilaj. Necesas krei bonan reputacion, varbadi kaj ofte en tia tempo superas la elspezoj enspezojn. Aloga sortimento kaj orelo prokcime al kliento tia momente samgravas kiel prudenta kalkulo.
Tial dum la unuaj tri jaroj nur relative malgranda sortimento de produktoj estos oferotaj de 3-obla-vo, ĉefe poŝtkartojn al diverzaj okazaĵoj. Jam nun ekzistas tri diverzaj kartojn por pentekosto, unu por kristnasko, kaj du kartojn, kiuj gratulas al naskiĝdatreveno aŭ jubileo.
Aldonie ekzistas eksemplon, kiel specialaj eventoj povas estis privarbataj. La jubileo de la Hamburga Esperanto Societo HES pri 100 jaroj de Esperanto en Hamburgo.
Memkombpreneble mi ne haltos tie. Mi regule aĉetos kaj ofertojs novajn poŝtkartojn. Mi ankaŭ pensas pri ridigaj pentraĵoj, bildiĝitaj proverboj, aŭ tipaj Esperanto-sloganoj, kiuj prezenteblas sur poŝtkartojn.
Mi antaŭĝojas kiel eble plej multe da kluboj kaj privatuloj, kiuj sentas sin alparolata de mia oferto fariĝi aĉetad-komunumo por kelkaj produktoj.
Ne pli malfrue ol ĉe la fino de la tria jaro 3-obla-vo espereble tiel evoluiĝis, ke mi povas oferti la sortimenton en malgranda vendejo surloke.
^ 2007
En la jare 2007 la unuaj tri jaroj pasos. Tiam mi plej malfrue malfermos la vendejon, en kiu 3-obla-vo ofertas varbiloj sur loke por vizitantoj de la urbo.
Memkombreneble la ofertoj ankoraŭ haveblas rete. Kaj kiam eblas al mi, mi tiam ankaŭ vojaĝos, por konigi miajn ofertojn kaj servojn.
Sed ĉefa atento estos sur evoluo de la vendejo. Ĉi-tie okazos kursojn, kaj mi esperas, ke mia domo estos sufiĉe granda, por doni eblecon al tranoktado al gastoj.
Eble mi tiam ankaŭ povas projekti seminariejon kaj aldoni mian parton al kvalifikiĝo de junuloj.
^... kaj tiam?
Mi konfesas, ke mi nun ne tiom antaŭen pensas.
Eble 2024? Aŭ 2030? Eble ĝis tiam tuta mondo parolas Esperanto, por interkompreniĝ sur neŭtrala bazo, kaj mia vendejo tiam ne plu necesas? Kiu vidas la estontecon?
Sed eble ĝis tiam ekzistas infanĝardenojn kaj lerneojn, en kiuj infanoj de diverzaj kulturoj en harmonio kaj egalrajteco lernas unu de la alia. Eble tio estas la venonta paŝo post la vendejo....
Kion vi pensas? Mi antaŭĝojas viajn komentojn kaj viziojn.
|